Nieuw malertje
Geplaatst: ma 31 okt 2016, 12:45
Ik had al een poosje jeuk aan dat stukje hersenen dat eens in de zoveel tijd aangeeft dat het tijd is voor nieuw koffiespeelgoed. Ik heb al een aantal titan molens met vlakke schijven gehad maar enkel op onze werkplaats hebben we een Faema MC99 met 68mm conisch maalwerk.
Het zat me al een tijdje dwars dat met sommige bonen we er op de werkplaats toch andere smaken uit konden halen dan mij thuis lukte. Zodoende was de jeuk dus te verklaren, er moest molen komen met een groot conisch maalwerk.
De nieuwe kinu M68 misschien? of de Helor 102? Allebei zeer interessant en veelbelovend maar te nieuw op de markt en daarom toch afgevallen.
De HG-one dan misschien? Erik verkocht de zijne en toen er niet veel later voor slechts €750 een zo goed als nieuwe in Duitsland opdook had ik nog bijna de trekker overgehaald. Maar dit keer was het het vrouwtje dat mij bij zinnen bracht: ,,Zie jij jezelf wel voor de visite in de weer gaan met een handmolen, want het hok zit hier redelijk vaak vol met een cappuccino slurpende meute?!" En ze had gelijk....
Een handmaler ging het dus niet worden, ik single-dose niet of eigenlijk nauwelijks, soms komt het met het restje van een cupping/sample nog wel eens voor dat ik nog wel eens een espresso single-dose, maar dat is het wel en daar heb ik ook nog eens een aparte maler voor.
Nee bij mij is het hoppertje helemaal vol, dubbelshotje maalsel weggooien aan het begin van een sessie en gewoon snel en eenvoudig kunnen malen en zetten. In mijn achterhoofd wist ik dan ook al heel lang wat het moest worden, de stille droom, jaren lang de holy-grail in de states, de Mazzer Robur. Maar de Robur kom je in Nederland nauwelijks tegen, zeker niet op 1fase 220V en ook de retentie is veel meer dan een enkel dubbel shotje.
Maar gelukkig is daar het alternatief, qua smaak nauwelijks te onderscheiden van de Robur maar (voor thuis) een stuk gebruiksvriendelijker. En omdat je heb in de Nederlandse third wave cafés regelmatig tegenkomt duiken ze ook in de gebruikte handel wel eens op.
Toen er dan ook voor een mooie prijs een Kony E opdook, waarvan ik wist dat de maalschijven kort geleden vervangen waren, was het tijd en moest het gaan gebeuren. Dus er is nu een showdown tussen vlak en conisch bij mij gaande:
Het zat me al een tijdje dwars dat met sommige bonen we er op de werkplaats toch andere smaken uit konden halen dan mij thuis lukte. Zodoende was de jeuk dus te verklaren, er moest molen komen met een groot conisch maalwerk.
De nieuwe kinu M68 misschien? of de Helor 102? Allebei zeer interessant en veelbelovend maar te nieuw op de markt en daarom toch afgevallen.
De HG-one dan misschien? Erik verkocht de zijne en toen er niet veel later voor slechts €750 een zo goed als nieuwe in Duitsland opdook had ik nog bijna de trekker overgehaald. Maar dit keer was het het vrouwtje dat mij bij zinnen bracht: ,,Zie jij jezelf wel voor de visite in de weer gaan met een handmolen, want het hok zit hier redelijk vaak vol met een cappuccino slurpende meute?!" En ze had gelijk....
Een handmaler ging het dus niet worden, ik single-dose niet of eigenlijk nauwelijks, soms komt het met het restje van een cupping/sample nog wel eens voor dat ik nog wel eens een espresso single-dose, maar dat is het wel en daar heb ik ook nog eens een aparte maler voor.
Nee bij mij is het hoppertje helemaal vol, dubbelshotje maalsel weggooien aan het begin van een sessie en gewoon snel en eenvoudig kunnen malen en zetten. In mijn achterhoofd wist ik dan ook al heel lang wat het moest worden, de stille droom, jaren lang de holy-grail in de states, de Mazzer Robur. Maar de Robur kom je in Nederland nauwelijks tegen, zeker niet op 1fase 220V en ook de retentie is veel meer dan een enkel dubbel shotje.
Maar gelukkig is daar het alternatief, qua smaak nauwelijks te onderscheiden van de Robur maar (voor thuis) een stuk gebruiksvriendelijker. En omdat je heb in de Nederlandse third wave cafés regelmatig tegenkomt duiken ze ook in de gebruikte handel wel eens op.
Toen er dan ook voor een mooie prijs een Kony E opdook, waarvan ik wist dat de maalschijven kort geleden vervangen waren, was het tijd en moest het gaan gebeuren. Dus er is nu een showdown tussen vlak en conisch bij mij gaande:
