Ik kan jullie vertellen dat ik tegenwoordig al wel kan genieten. Het lukt me steeds vaker om gewoon een espresso te zetten en lekker van te genieten zonder al de poespas er omheen. Dit kon ik tot een paar weken terug niet zo erg. Het begint ook steeds meer routine te worden en de variaties die ik probeer zijn nog klein. Ben nog wel lekker allerlei verschillende bonen aan het proberen om te kijken wat ik nou echt lekker vind.

Af en toe heb ik alleen nog zo'n moment dat ik ineens iets raars heb en me daar dan mee bezig ga houden. Dit was dus afgelopen zaterdag. Na lekker genieten van heerlijke shots ineens eentje waar ik verdrietig van werd. Nu weet ik dat het de temperatuur was en heb ik weer een wijze les geleerd door de testshots van vanmiddag. Was erg leuk om te doen.

Mijn grootste probleem is dat ik nogal een perfectionist en een controlfreak ben . Dit kan aan het begin van je koffiecarrière nogal frustrerend zijn. Merk wel dat ik hierdoor veel heb geleerd in korte tijd. Op dit moment wil ik nog een keer testen met mijn 18gr filter ipv het 15gr filter wat ik nu gebruik. Gewoon is bekijken wat nou het verschil is tussen Europese en Amerikaanse stijl espresso.

Als laatste wil ik iedereen bedanken voor het geduld dat jullie hebben gehad met al mijn vragen van de afgelopen tijd, en natuurlijk de komende tijd . Ben redelijk actief geweest hier. Zonder jullie, en natuurlijk home-barista, was het allemaal niet zo hard gegaan.

Erik82 schreef:Mijn grootste probleem is dat ik nogal een perfectionist en een controlfreak ben . Dit kan aan het begin van je koffiecarrière nogal frustrerend zijn.

Dat zal dan altijd wel een probleem blijven,
je moet proberen wat meer met gevoel te doen dan met meten is weten.

K vd W weet dat al langer, zoek maar eens op Filmpjes over hem / door hem,
daar schud die toch wel aardige wijsheden mede betrekking op dit verhaal hebbende uit z'n mouw.

Veel dingen zijn niet logisch te verklaren, hou het daar maar op.

Het lijkt veel op een sport die ik doe, je moet rekening houden met Curves, veelal zijn dat Leercurves, maar ook dat je denkt het nu onder de knie te hebben en dan knal je zowat met je kop op de keien, niks wil meer zoals je geleerd en beleefd had, helemaal alles naar de gallemiezen, dan kan je stoppen of weer opkrabbelen en na verloop van tijd er weer beter uit te komen, je weet wel die Curve en zo gaat het met koffie ook, alleen zijn die Curves wat korter en dichter op elkaar.

Als je maar nooit denkt dat je nu de wijsheid in pacht hebt, je blijft leren en dat is maar goed ook.