fransg schreef:Nederland is Kindeke Jezus en Rutte poept wijnkurk?

fransg schreef:Winkels moeten dicht, mensen boos
Winkels mogen open blijven, mensen nog bozer

Endemie
Het zou er zelfs op kunnen uitdraaien dat omikron ons 'kaartje uit de pandemie' is, zoals de Geneefse hoogleraar virologie Isabelle Eckerle opperde. Of eigenlijk: ons toegangskaartje tot de éndemie, de situatie waarin corona rondgaat in de vorm van een zeer besmettelijke, maar voor veruit de meeste mensen onschuldige verkoudheid.

Voorlopig wijzen de cijfers daar niet op. Ook het omikronvirus laat het hele spectrum van ziekte zien, van nauwelijks klachten tot ziekenhuisopname en overlijden. In het Verenigd Koninkrijk werden afgelopen week zesduizend covidpatiënten opgenomen, zo'n 450 meer dan de week ervoor. Intussen schoot ook het aantal 'gewone' ziekmeldingen omhoog, waardoor er minder zorgmedewerkers per patiënt beschikbaar zijn. Het zijn ontwikkelingen die epidemiologen met grote spanning volgen. Is er een kans dat het meevalt? 'Laten we het hopen', zegt Bonten.

Dropveter
WiBra
Je bent je meestgebruikte emoji. Veel mensen gebruiken daarom jarenlang dezelfde emoji, want zo vaak verandert je karakter niet. Dus als je erg van de hoop bent, druk je regelmatig op de gevouwen handjes. En als je heel erg van het huilen van het lachen bent, of als je iemand bent die wil uitstralen dat ze huilt van het lachen, is het huilen-van-het-lachengezichtje je meestgebruikte emoji.

Er zitten veel emoji in je telefoon die je nooit gebruikt, waarvan je niet eens weet dat ze bestaan, en een van die emoji ontdekte ik dit jaar doordat iemand anders hem naar me stuurde.

Ik weet niet meer wie hem me appte, maar ik weet wel dat het een baanbrekend moment was. Het was een emoji met hysterisch draaiende ogen. Elk oog had de vorm van een opgerolde dropveter, geen oogwit, geen pupillen, gewoon een gedraaide zwarte dropveter. De mond was een zwart, fluctuerend golfje - hij ging op en neer en hield het dus tussen de lach- en de huilstand.

Vooral de ogen spraken me aan. Dit was hoe ik me al tijden voelde! Als iemand met ogen als dropveters die radeloos in het rond rolden!

Ik weet niet of hier wereldwijd onderzoek naar is gedaan, maar ik vermoed dat corona deze specifieke emoji een enorme boost heeft gegeven. Zo zit je te lachen, zo zit je te huilen. Zo denk je 'Ik kan een lockdown aan, ik ga hem gewoon helemaal opvatten als dat troostrijke gedicht van Ingmar Heytze dat iedereen nu zit te posten, over het donkerste uur vlak voor het licht' en zo denk je 'O GOD IK MOET MIJN KINDEREN DRIE WEKEN OF MISSCHIEN LANGER VAN HUN SCHERMEN AFHOUDEN EN ZE GAAN STEEDS LATER NAAR BED'. Het rolt alle kanten op, net als die ogen.

De dropveteroogemoji komt steeds van pas. Bijvoorbeeld als afsluiter van een app aan mijn broer dat we het hotel dat familiebreed geboekt was om een paar dagen gezellig vakantie te vieren, toch maar weer gaan cancelen. Net als vorig jaar. Dropveteroogemoji. Of in een app dat iets voor de derde, vierde, vijfde, zevenentachtigste keer verzet gaat worden. 'Ik kan helaas niet optreden in januari... maar wel in september!' Dropveteroogemoji.

Het besef dat je iedere app afsluit met de dropveteroogemoji, is genoeg om op zich weer radeloos rollende ogen van te krijgen. Maar ik heb ooit gelezen dat dingen erkennen heel goed is.

Dus ik erken nu dat ik al tijden de dropveteroogemoji gebruik, en me blijkbaar zo voel. Ik gebruik hem aanhoudend, behalve die paar maanden dat we dachten dat corona voorbij was. Ach ja, die maanden. Huilen-van-het-lachen-emoji.