Wat ik bedoel: er duiken steeds dingen op die ons uitnodigen tot verontwaardiging, zorgen, narigheid. Het staat ons vrij om ons daardoor mee te laten voeren of niet.
Terwijl we in een prachtige wereld wonen waarin we worden omringd door geliefden, dierbaren en mooie espresso-spullen.
Polarisatienoot
SANDER DONKERS
Sommigen van ons houden jaarlijks bij wanneer de eerste pepernoot in de supermarkt ligt, ik wanneer voor de eerste keer het woord 'kinderfeest' valt. Nog beter: 'onschuldig kinderfeest'. Dan besef je dat, terwijl de traditie zijn eigen plan trekt, het debat immer op hetzelfde niveau blijft: onze kindjes, hoe durven ze!
Dit jaar was het Wierd Duk, die in De Telegraaf somberde dat na tien jaar Zwarte Piet-protest de 'missie' van de activisten geslaagd was: 'Sinterklaas wordt nooit meer het onschuldige kinderfeest dat het ooit was.' Kom kom, reageerde een moeder via Twitter: bij haar thuis droop de onschuld er gewoon nog vanaf, de kleur van Piet boeide haar 6-jarige precies niks.
'Het is niet alleen een feest voor de kinderen, toch?', antwoordde Duk. Je kon daarin een verlangen lezen naar 't heerlijk avondje, maar ook een bewijs dat het hem niet om de kinderen te doen is, maar om de pepernoten in het grote polarisatiefeest. Strooien maar, Wierd!


