Ik ben ook wel benieuwd naar het antwoord! Zelf ben ik noch een chemicus, noch een technicus, maar op internet is veel te vinden en ik denk de verdachte wel gevonden te hebben.
Corrosie in espressomachines kent, zo lees ik, diverse mogelijke oorzaken:
- Galvanische corrosie, waarbij een onedel metaal versneld roest door direct contact met een edeler metaal in een vochtige, geleidende omgeving (elektrolyt).
- Algemene corrosie veroorzaakt door de zuurgraad van de kofffie (pH 5.0-5.5).
- Putcorrosie is een extreem lokale vorm van corrosie waarbij kleine, diepe putjes of gaten in een metaaloppervlak ontstaan. Het treedt op wanneer de beschermende oxidelaag (passivatie) van metalen zoals roestvast staal lokaal wordt beschadigd door bijvoorbeeld chloride-ionen.
- Spleetcorrosie is een vorm van plaatselijke corrosie die optreedt in besloten ruimtes (spleten, openingen, onder pakkingen) waar een stilstaande vloeistof aanwezig is. Het ontstaat door een tekort aan zuurstof in de spleet, wat leidt tot een lagere pH en een verhoogd chloridegehalte. Dit tast de beschermende oxidelaag van metalen (vaak roestvast staal) aan, wat resulteert in ernstige, vaak verborgen schade.
- Spanningscorrosie is een verraderlijke vorm van metaalschade die ontstaat door de combinatie van een corrosieve omgeving en trekspanningen (intern of extern). Het leidt tot onverwachte, snelle scheurvorming in metalen, vaak bij specifieke legeringen en omstandigheden.
- Erosie-corrosie is een vorm van materiaalafbraak waarbij chemische corrosie wordt versneld door mechanische slijtage (erosie). Het treedt op wanneer een beschermende oxidehuid op metaal voortdurend wordt weggesleten door snelle vloeistofstromen, turbulentie, of deeltjes, waardoor het onderliggende materiaal blijft corroderen. Dit veroorzaakt karakteristieke groeven, putten en golven in leidingen en pompen.
Mijn hypothese is dat de verschillen die Han waarneemt uiteindelijk terug te voeren zijn op de langdurige aanwezigheid van kalkafzetting, wat leidt tot veranderende waterstromen, c.q. stilstaand of juist snel stromend water, wat dan weer leidt tot spleetcorrosie, spanningscorrosie, erosie-corrosie of een combinatie daarvan.
In alle gevallen gaat het erom dat je de beschermende oxidelaag gedurende langere tijd om zeep blijft helpen.
Dus als je ontkalkt met een sterk zuur, dan krijg je wel wat algemene corrosie, maar nadat dat zuur is geneutraliseerd houdt dat op. De spectaculaire corrosiegevallen komen denk ik dus uit de hoek van de onverschillige gebruiker, die pas naar Han (of iemand anders) gaat als het apparaat totaal verziekt is.
️
