De laatste tijd ben ik weer erg bezig met de wetenschap achter het branden en heb hierin een aantal verschillende tests uitgevoerd. Aanleiding hiervan was een topic op homeroasters over de droogfase (http://www.homeroasters.org/php/forum/v ... ad_id=3116).
Met de Gene is bijna iedereen gewend om hem op te laten warmen tot 150C gedurende 5 minuten en dan 5 minuten drogen op 150C. Naar mijn mening zit er een denkfout in deze stap. Professionele branders gebruiken de droogfase om in 5 minuten de bonen op 150C te krijgen wanneer de bonen een gele kleur hebben. Na deze sterke toename in temperatuur in de bonen willen we dit na de droogfase wat meer temperen om gemoedelijk richting eerste krak te gaan. Aangezien de Gene verre van efficiënt is in dit opzicht ben ik wat meer gaan testen met hogere starttemperaturen.
De basis van deze test was een Costa Rica Puente de Tarrazu (Yellow Honey Microlot) van De Groene Boon. Hiervan heb ik 2 batches gebrand met een tussentijd van een half uur om de Gene te laten koelen. Beide batches begonnen met 235gr groene bonen en eindigden op 203gr gebrande bonen met exact dezelfde kleur en full city gebrand (net voor tweede krak).
In het normale scenario van 5 minuten drogen op 150C bereikte de bonen de gele kleur op een totale tijd van 7:45 minuten. Eerste krak duurde van 14:00min tot 15:50min met een eindtijd van 17:45min.
De tweede batch was opwarmen gedurende 5 minuten op 200C en dan de bonen erin en drogen gedurende 5 minuten op 195C. De bonen bereikte de gele kleur op 6 minuten. Eerste krak begon op 12:15min en eindigde op 14:00min met een eindtijd van 16:00min.
Beide profielen zijn nagenoeg gelijk in de tijd tussen geel en eerste krak en einde branding. Het enige verschil is eigenlijk de tijd tot de gele kleur wat de droogfase zou moeten zijn.
Na 4 dagen rusten een test gedaan. Beide batches een espresso gemaakt met 18gr bonen en exact dezelfde maalgraad op de HG One. Beide shots hadden een mooie uitloop en een brew ratio van 50% in 30 seconden.
Het normale profiel gaf een erg notige smaak met wat chocolade die over ging in een vrij intens fruitige nasmaak. Het mondgevoel was goed.
Het profiel met meer hitte tijdens het drogen gaf ook de notige smaak die vervolgens over ging in een heerlijke zoete chocolade met een heel stroperig mondgevoel en eindigde met een licht doch prettig zuurtje aan het eind.
Zelf had ik nooit verwacht dat deze aanpassing in de droogfase een dusdanig groot effect zou hebben op de smaak. Het hetere droogprofiel had ik al een aantal batches gebruikt met goed resultaat maar dat waren mijn laatste restjes bonen dus had niet 2 batches van dezelfde bonen om te vergelijken. Het hetere drogen geeft wat mij betreft een betere smaak met een stuk meer complexiteit. Wellicht is dit wat eigenlijk de achterliggende gedachte is van het drogen en is dit verkeerd vertaald naar de Gene.
Wie o wie doet mee met deze test en wil zijn ervaringen delen?
Droogfase in de Gene
1Strietman CT2, LWW EG-1 (CORE en ULTRA), Lagom 01 (102HU en OM), Pietro M-Modal, 1ZPresso J-Ultra, LWW The BIRD, Orea V4/Z1, Hario V60/NEO, OXO Rapid Brewer, Acaia Lunar en Pearl S, Sworks Billet basket 15gr en 18gr en nog veel meer

